„Ik verdwijn vrijwel helemaal van het internet en uit de media’’, schrijft Boele P. Ytsma (41) op zijn weblog, zoekendgeloven.nl. Al in 2008 kreeg hij te horen dat hij een burn-out had.

Ytsma: ,,Afgelopen zomer ging het opnieuw mis: de klachten van de burn-out kwamen terug en verlamden mij in mijn werk. Wetend dat dergelijke klachten altijd een boodschap in zich bergen, realiseerde ik me dat het tijd was voor een ingrijpende zelfanalyse.”

Ytsma kreeg in 2008 landelijke bekendheid door zijn boek ’Van de kaart’, waarin hij vertelt hoe hij als jonge voorganger van een evangelische gemeenschap zijn geloof verloor. Velen binnen of inmiddels al buiten de kerken herkenden zich in zijn verhaal. Ytsma stak zijn twijfel niet onder stoelen of banken en werd mede daardoor een veelgevraagd spreker. Hij ’keerde terug’, zoals hij het omschrijft, als pastor van een PKN-gemeente in het Groningse Siddeburen.

„Ik was weggelopen uit de kring van kerk en christendom, maar teruggeroepen om mijn verhaal te vertellen”, aldus Ytsma. „Maar ik ging niet terug om er te blijven.”

Waar zijn zelfanalyse ook toe zal leiden, het lijkt onwaarschijnlijk dat Ytsma in de toekomst nogmaals een kerkelijke functie zal bekleden. „Zoveel is mij duidelijk: mijn weg ligt niet meer in de kerk. Ik heb het geprobeerd, ik heb geloofd in een persoonlijke missie, maar mijn conclusie kan geen andere zijn dan deze: mijn weg leidt mij eruit.” (Bron: Trouw)

De man was tijdens zijn opleiding aan de universiteit nog vrouw. Daarna onderging hij een geslachtsverandering. Op zijn bul staat nog zijn vrouwennaam en dat veroorzaakt volgens de man problemen. De universiteit zegt niets te kunnen doen omdat een bul maar één keer wordt uitgereikt.

De zaak dient op 5 oktober. Het is de eerste keer dat de commissie een dergelijke klacht behandelt.

De Fries Egbert Mos hoorde een opdracht van God: ’Ga naar de boeren’. Sindsdien organiseert hij kerkdiensten in de stal: boerenpraise.

De regen plensde gistermiddag met bakken uit de hemel, het nieuws meldde dat bijeenkomsten kriskras door het land werden afgelast. Maar in een schuur op het Friese platteland werd volop gepraised. Het was niet zomaar praise, het was ’boerenpraise’ dat in het dorp Oostrum, vlabij Dokkum, te horen was.

Op een strobaal heeft organisator Egbert Mos zojuist een bundel Opwekkingsliederen gelegd. Nu werpt hij een taxerende blik in de stal. De paarden die er anders staan, lopen in de wei. Op de plek waar in een kerk de kerkbanken zouden staan, heeft Mos vierkante strobalen en wat groene plastic kuipstoeltjes gezet.

Mos – 42, halflang krullend haar, jongensachtig uiterlijk – is een praktisch mens. Ook heeft hij, zoals hij het zelf zegt, „een groot verlangen om het evangelie te delen met andere mensen”. Geloven, zegt hij met Friese tongval, heeft niets te maken met ’hoogdravende taal’, ’regeltjes’ of ’moeilijk gedoe’. Mos: „Jezus liefhebben, dat is alles. Ik snap misschien maar tien procent van wat er in de Bijbel staat. Maar ik geloof het wel allemaal.”

Je moet met die boodschap naar de mensen toe, vindt hij. Daarom besloot hij een jaar geleden om met Gods woord de boer op te gaan. Letterlijk. „Die wereld ken ik”, zegt Mos, die ondernemer is in Aalzum, een gehucht met een handvol boerderijen, ook vlakbij Dokkum. Een naam voor zijn initiatief had hij ook al snel bedacht: boerenpraise. Samen met ’kameraad’ Gerard Vlieger (50), in Friesland beroemd als oud-kampioen fierljeppen, vertelt hij in boerenschuren over God. Mos: „Hij praat, ik regel”.

Voordat Mos op het idee kwam om te gaan evangeliseren, wendde hij zich tot God, zegt hij. „Niet met handen gevouwen, maar gewoon zoals ik hier zit. Ik vroeg: ’Here, wat moet ik nou toch doen?” Mos kreeg op zijn vraag een antwoord. Dat ging op een heel gewone manier. „Sommigen horen dan als antwoord dit of dat, maar bij mij kwam gewoon een gedachte op: ’Ga naar de boeren’. Het lijkt allemaal vaag nu ik het zo vertel, maar verdraaid, blijkt nu, het werkt.”

Terwijl een band bekende liederen uit het opwekkingsrepertoire repeteert, druppelen de eerste bezoekers de stal in Oostrum binnen. Een paar poezen rennen snel naar buiten. Achterin de schuur mekkert een geit van opwinding.

Mos kan er de humor wel van inzien. Bij de vorige boerenpraise, vertelt hij, kwam er halverwege de bijeenkomst opeens een man in een lange leren jas tot de enkels de schuur binnen. Lachend: „Ik dacht: dit is western op z’n best”. Of neem de allereerste boerenpraise, in mei, toen er zwaluwen over hoofden van de bezoekers scheerden. „Er vielen voortdurend poepjes naar beneden.”

Mos moet nog snel wat laatste zaakjes regelen, en in de schemerige schuur oefent Gerard Vlieger nog even wat hij dadelijk gaat zeggen. Terwijl de ex-sportman zijn woorden uitspreekt, cirkelt er een vlieg om zijn hoofd. Vlieger merkt het niet. Daarvoor is hij te druk. Als hij preekt („Het liefst in het Fries, maar ik kan het ook in het Nederlands”), zegt hij, neemt hij graag een voorbeeld aan de apostel Paulus. „Die legde parallellen met sport, net als ik.” Als voorbeeld noemt Vlieger Psalm 18. „Daar staat: ’Met mijn God spring ik over een muur’. Zo spring ik met mijn polsstok over het water.”

Als de praisedienst bijna begint zitten er meer dan zestig mensen opeengepakt in de stal. Een van hen is Renetta Jansma (38). Ze omzeilt een poes en neemt met man en drie kinderen plaats op een strobaal. „Waarom ik hier ben? Boerenpraise, die naam sprak me wel aan”, zegt ze. „Knus en gezellig en leuk voor de kinderen. Thuis zing ik ook graag praiseliederen bij de piano.”

Na de poezen rennen nu kinderen door de stal. In de hooiberg achterin de stal heeft een groepje kinderen een hut gemaakt. Een ander groepje zit voorin de schuur, aan de voeten van de zangeres van de band maken ze een kleurplaat.

Als de drummer de eerste maten van het Opwekkingslied ’Heer U bent welkom’ aanslaat, deinen meteen een paar bezoekers zachtjes mee. Hoewel meewiegen voor de meeste aanwezigen te ver lijkt te gaan, zingen ze wel luidkeels mee. Van schrik staken de geiten hun geblaat en laten zich de hele dienst niet meer horen.

Ook Lisanne Nutma (15) zingt vol overgave mee. Op het ritme van de bas wiegt ze met haar heupen en af en toe steekt ze een hand omhoog. Ze kijk om zich heen en zegt: „Wel cool om met z’n allen in een schuur te zingen tot God”.

Normaal bezoekt ze een baptistengemeente. Daar gaat het er anders aan toe dan bij de boerenpraise, merkt ze op. „In de baptistengemeente wordt iets meer geklapt en iets vrijer bewogen dan hier.”

Na ongeveer anderhalf uur is de dienst voorbij. Bezoekers laven zich na afloop aan koffie, thee, ranja en een plak hotelcake uit de supermarkt.

Organisator Mos loopt grijnzend door de stal, tevreden met de opkomst. „Ik zou bijna zeggen: gelukkig regende het zo hard dat er niet nog meer mensen zijn gekomen. Anders hadden we uit nood verderop in de ligboxstal moeten gaan zitten.”

Wanneer de volgende boerenpraise is? Mos: „Zolang de boeren zich bij mij aanmelden ga ik er op af. Al moet ik helemaal naar Limburg.” (Bron: Trouw)

In de Britse hoofdstad Londen rijden volgende maand tijdens een officieel bezoek van paus Benedictus XVI bussen rond met posters met daarop een oproep aan de paus om ook vrouwen tot priester te wijden. Het gaat om een initiatief van een vrouwenorganisatie, die strijdt voor het wijden van vrouwen priester binnen de Rooms-Katholieke Kerk.

,,We willen niets verstoren, maar ik denk dat de kerk moet hervormen om te overleven”, aldus een woordvoerster van de organisatie woensdag. De wijding van vrouwen is volgens het Vaticaan ,,een misdaad tegen het geloof”.

Het is het eerste staatsbezoek van een paus aan het Verenigd Koninkrijk. Benedictus is echter de tweede paus die het Verenigd Koninkrijk bezoekt, sinds koning Hendrik VIII in 1534 met Rome brak om van zijn vrouw Catharina van Aragon te kunnen scheiden. Hij stichtte de Anglicaanse Kerk. In 1982 bezocht Benedictus’ voorganger Johannes Paulus II het land, waar ongeveer vier miljoen van de 61 miljoen inwoners rooms-katholiek zijn. (Bron: Elsevier)

De bewindsvrouw zei woensdag dat ze de beeldvorming buitengewoon betreurt. Ze wil ook niet dat die weerslag krijgt op het kabinet en haar eigen partij, de ChristenUnie. Ze liet wel weten dat de beslissing om de vlucht te maken zorgvuldig is overwogen.

Kamervragen

PvdA en GroenLinks reageerden eerder op de dag geïrriteerd op de dure privévlucht. Beide partijen hadden Kamervragen ingediend om opheldering te vragen.

Huizinga was op vakantie in Italië toen zij halsoverkop terug moest naar Den Haag voor kabinetsoverleg. De kosten van de heen- en terugvlucht, bijna 12.000 euro, werden betaald door haar ministerie van VROM.

“Deze terugvliegactie draagt niet bij aan het vertrouwen in de politiek”, aldus GroenLinks-Kamerlid Ineke van Gent. “Het is decadent dat de minister zich op kosten van de belastingbetaler per privéjet heeft laten vliegen.”

Onverantwoord

GroenLinks noemt de vlucht ‘in tijden van de klimaatcrisis onverantwoord’. “De minister van Milieu heeft in haar eentje net zoveel CO2 uitgestoten als honderden Nederlandse vakantiegangers bij elkaar”, aldus GroenLinks-parlementariër Liesbeth van Tongeren.

“Hoe kan Huizinga nu nog geloofwaardig van de eigen ministeries vragen om duurzaam te consumeren.”

Budgetvlucht

De PvdA vraagt zich af of er geen andere vervoersmogelijkheden waren, zoals de trein of een budgetvlucht van een andere luchthaven. Ook zetten de PvdA-Kamerleden Pierre Heijnen en Diederik Samsom vraagtekens bij de noodzaak om ook voor de terugreis naar haar vakantiebestemming zo’n dure privéjet te bestellen.

Heijnen en Samsom roepen verder in herinnering dat er begin vorig jaar is gedebatteerd over het declaratiegedrag van bewindspersonen. Zij betwijfelen of deze declaratie binnen de regels past.

Het ministerie van Justitie in de VS gaat in beroep tegen een vonnis dat er voorlopig geen overheidsgeld meer mag worden besteed aan verder onderzoek naar stamceltechnologie. De rechter had dat bepaald in een tussenvonnis.

Een Amerikaans onderzoekscentrum heeft de zaak over de financiering door de overheid aangespannen. Het centrum wordt gesteund door christelijke actiegroepen en vindt dat de overheid geen onderzoek mag betalen waarbij menselijke embryo’s worden gedood.

De rechter acht het aannemelijk dat het centrum de zaak wint en verbood daarom voorlopig de overheidsfinanciering

Eén van de planeten uit het stelsel is slechts iets groter dan de aarde en dat maakt het de kleinste planeet ooit ontdekt in een ander zonnestelsel. De planeet staat zo dicht bij zijn zon, dat hij er dagelijks een keer omheen draait. Wij doen daar met onze aarde een jaar over.

Het nieuwe zonnestelsel staat wel een eindje weg. De ster HD 10180 is 127 lichtjaar (1,2 biljard kilometer) van ons verwijderd in het sterrenbeeld Kleine Waterslang. De wetenschappers onderzochten de ster zes jaar lang.

Ongeveer tweehonderd homoseksuelen, lesbiennes en sympathiserende kermisbezoekers hebben dinsdagmiddag tijdens Dolle Dinsdag op de kermis van Oss meegedaan aan een actie tegen de Rooms-Katholieke Kerk. Ze liepen in een demonstratieve tocht over de kermis, deelden roze rozen uit en lieten bij de kerk van de conservatieve Osse pastoor Cor Mennen roze rozen en een grote regenboogvlag achter.

Dolle Dinsdag in Oss is een bescheiden variant op het homofeest Roze Maandag tijdens de Tilburgse kermis en beleefde dit jaar de tiende editie. Organisator Cor Strik vertelde dat hij zich door optredens van de Osse pastoor in de media verplicht voelde om juist op Dolle Dinsdag een tegengeluid te laten horen.

Pastoor Mennen keerde zich in de discussie over de weigering van de hostie aan praktiserende homoseksuelen tegen het bisdom dat zich soepeler opstelde. Demonstrerende homoseksuelen hadden zich volgens hem kerkonwaardig gedragen. „De kerk dient te zeggen dat praktiserende homoseksuelen niet ter communie mogen gaan”, tekende de adviseur van bisschop Hurkmans destijds op.

De pastoor was dinsdag niet bij de kerk om de roze rozen in ontvangst te nemen. Hij is in Zwitserland en was ook onbereikbaar voor commentaar. „Maar in gedachten is hij vast bij ons”, zei Strik die vorige week al een ophelderend gesprek met hem heeft gehad. „Onze actie is ook niet tegen hem maar tegen de hele katholieke kerk gericht. Een hostie is niet iets om op te eisen, maar respect wel”, legde hij uit.

Aan de actie deden ook vertegenwoordigers van het COC mee. Ook hoofdredacteur Henk Krol van de Gaykrant liep mee. Krol meent in een uitnodiging voor een gesprek die hij en het COC recentelijk van de Nederlandse bisschoppen ontvingen, een positieve beweging van de kerk te kunnen ontdekken.